Mainz – Duitsland 2010
Na een lange koude winter breekt dan toch de lente aan. En die begint op zaterdag 27 februari, als I Muvrini de Europese tournee hervat die ze op de 5de van de maand in Amphion, Frankrijk, waren begonnen. Op de weg ernaartoe vanuit Amsterdam is het net over grens nog mistig grijs, maar in Mainz schijnt zowaar de zon en is het 14 graden. Het is dus een mooie dag om I Muvrini weer te zien.
Al om 14.00 uur arriveer ik bij de Christuskirche waar de crew al druk bezig is om alles op te bouwen. Ik begroet snel Laurent, en wandel nog even naar de binnenstad om te genieten van het mooie weer. Als ik na twee uur terugkom staat alles er en is de groep al gearriveerd. Het inregelen van het geluid neemt nogal wat tijd in beslag, aangezien dit het eerste concert van de Gioia-reeks zal zijn. De band oogt enigszins vermoeid, en even later hoor ik van Mickey hoe dat komt: ze zijn allemaal aan komen rijden vanuit Parijs waar ze in de studio van het Franse radiostation France Bleu een concert hebben gespeeld. Met een paar bestelbusjes hebben ze vandaag de 5 uur durende tocht afgelegd, dus van echte rust is geen sprake geweest.
Bij de soundcheck worden vooral de nieuwe liedjes goed doorgenomen. Als Alain op het podium “Elli a sanu” zingt steekt Jean-François zijn duim naar me op om te vragen of ik het nummer goed vind. En ja, dat vind ik. Na een paar avonden vind ik het zelfs het beste nummer van de avond, en hoop ik dat het de nieuwe single wordt, al heb ik het nieuwe album nog gehoord, dus ik weet nog niet hoe het nummer zal klinken als single. Maar de sterke stem van Alain die het nummer opent, de mooie Afrikaanse stemmen van César Anot en Loïc Taillebrest, en de volle sterke stem van Jean-François zelf die halverwege het nummer invalt, staan mijns inziens garant voor een groot succes.
Al lang te voren was het concert uitverkocht en als de deuren open gaan vult de kerk zich snel tot er echt niemand meer bij kan. Voor mij is het een weerzien met mijn Duitse vrienden Annette en Christian, die ik in augustus ook al in België heb ontmoet. Reizen om I Muvrini aan het werk te zien is al lang niet meer uitzonderlijk. We hebben ons lang op dit concert verheugd en zijn blij dat het eindelijk zo ver is.
Maar een popconcert in een kerk is toch wel iets uitzonderlijks. Een kerk is er niet op gebouwd en het geluid kan er gewoon bijna niet perfect klinken. Bij het concert valt het gelukkig alleszins mee, al zal het de volgende dag in een echte popzaal, namelijk die in Groningen wel veel beter klinken.
Als het applaus eindelijk is weggeëbd en iedereen de kerk verlaat, keren Jean-François, Alain en Stéphane alweer snel terug om nog een polyfonie te zingen in de hal. Daar staat ook een tafel opgesteld waarachter ze handtekeningen uitdelen. Daarnaast maakt Jean-François met de kinderen in een kring nog een grappig dansje, waar hij de gebaren en pasjes opvallend goed van kent. Ze moeten dat vaker gedaan hebben of goed geoefend hebben. Al met al was het grandioze gedenkwaardige avond, daar in Mainz. Ik ben benieuwd of het de volgende dag in Nederland, in het noordelijke Groningen weer net zo’n succes zal zijn.
Themocracy
bonjour petra et merci pour cette magnifique vidéo la jeune fille joue trés bien du violon et elle st accompagné par laurence en plus, cet instant vidéo me fait pensé au jours du concert i muvrini au zénith dans les coulisses il y a eu la même chose je pense que c’était la même classe car j’ai reconnue leurs professeur, encore merci a bientôt marie-françoise.